یادداشت عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود به مناسبت هفته بهداشت روان
قصد قلم فرسایی ندارم. در جلسات درمان علی الخصوص گروهی که در این مدت که توفیق خدمت گزاری به هم میهنان و همکاران عزیز را داشتم همواره با یک چالش عمیق مواجه می شوم. سابقه نداشته در یک جلسه یا مجموع چند جلسه درمان گروهی فردی از اعضای گروه این نکته‌ای را که هم اکنون میخواهم در بابش سخن بگویم را بیان نکرده باشد و البته طرفه اینجاست که آگاه نیستم سایر اعضای گروه که به این نکته که به آن اشاره خواهم کرد نپرداخته‌اند، در دل با خود بازگو کرده اند یا نه......
و آن نکته این است: «دکتر این‌ها یه مشت شعاره! ول کن تو رو خدا، چه سلامت روانی، با این وضع گرونی، با این سختی زندگی، با این مشکلات اقتصادی از چه کنترل استرسی حرف میزنی، چه سرسختی. والا ما که ندیدیم یکی از مایه‌دارها افسردگی و اضطراب بگیره اگه هم بگیره به خاطر این هست که خوشی زده زیر دلش و ..........»
نمیدانم شما هم که خواننده این سطور هستید در دل شاید با آنها همدل بوده و گاهی تاییدشان کنید.
در سال ۲۰۰۰ مایرز و همکاران در یک مطالعه طولانی بلند مدت، نزدیک هفت دهه به بررسی احساس شادکامی در مردم آمریکا پرداختند از دهه ۲۰ و ۳۰ که اوج فقر و رکود اقتصادی بود تا اواخر دهه نود که به اوج رفاه اجتماعی و بهبود درآمد مردم رسید. نتیجه آن را در این نمودار مشاهده میکنید.
نمودار چنان گویاست که دیگر هر چه بگویم گزافه است گاهی با خودم فکر میکنم به جای این همه پوستر و بنرهای بی مایه که در و دیوار مراکز خدمات اجتماعی را پوشانده و تقریبا همه آنها هم توسط یکی از اصلی‌ترین آفات سلامت روان جامعه یعنی هوش مصنوعی طراحی شده است، همین نمودار را در جای جای دنیا به نمایش در می آوردند...بماند که یقین می‌دانم همین الان نیز برخی از شما عزیزان با دیدن این نمودار که نتیجه هفت دهه مطالعه در جامعه آماری میلیونی است، در دل میگویید این‌ها برای فریب دادن ماست، این ها هم همه‌اش شعار است و ...
دردناکی ماجرا اینجاست که وقتی من به طور رایگان و داوطلبانه برای درمان همکاران خودم در اورژانس پیش بیمارستانی و بیمارستانی اعلام آمادگی کرده و دوره‌های درمان گروهی هم برگزار می‌شود، باز هم همکاران حتی راغب نیستند به طور رایگان در جلسات درمان شرکت کنند و آن را اتلاف وقت می‌دانند و در جلسات میگویند: «به جای درمان گروهی اضافه کار را افزایش بده»
روانتان آرام
یا حق
میلاد بازقلعه
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود
نظر شما :