قبل از اینکه حرف بزنی، ظاهرت با دیگران حرف میزند
دانشجوی عزیز؛
تا حالا فکر کردی وقتی وارد کلاس، بیمارستان یا یک محیط آموزشی میشی، قبل از اینکه کسی تو رو بشناسه، چه تصویری از خودت به دیگران نشون میدی؟
پوشش نامتناسب، لباسهای نامرتب یا ظاهری دور از شأن محیط دانشگاه، شاید برای خودت جزئیات سادهای باشن؛ اما همین جزئیات، بخشی از تصویری هستن که دیگران از شخصیت و نگرش تو میسازن.
قرار نیست همه یکشکل لباس بپوشن؛ قرار نیست سلیقههامون شبیه هم باشه.
اما آزادی در انتخاب پوشش، با نادیدهگرفتن اقتضائات یک محیط حرفهای فرق داره.
دانشگاه فقط جایی برای آموختن درسها نیست؛ جاییه که قراره شخصیت حرفهای ما هم شکل بگیره.
تو قراره روزی در جایگاه پزشک، پرستار یا یکی از اعضای خانواده سلامت قرار بگیری؛ جایی که آراستگی، وقار و رعایت اصول حرفهای، بخشی از اعتمادسازی و احترام به محیط کار و مراجعانه.
قرار نیست برای حرفهای بودن، خودت نباشی؛ کافیه بدونی هر موقعیت، اقتضائات خودش رو داره.
پوشش حرفهای، اجبار به شبیه هم بودن نیست؛ نشانه درک تفاوت موقعیتها و احترام به جایگاهیه که انتخاب کردی.
از امروز، تصویری رو بساز که فردا دوست داری باهاش شناخته بشی.
نظر شما :